خانه دزفول، تحلیل خانه دزفول، پاورپوینت خانه دزفول، خانه دزفول دفتر طراحی نگرش بنیادین

پروژه مسکونی خانه دزفول واقع در خیابان توحید شهر دزفول، موفق به کسب رتبه دوم در گروه مسکونی تک واحدی بیست و چهارمین دوره جایزه معمار (1403) شد. این اثر توسط دفتر طراحی نگرش بنیادین به سرپرستی محسن کاظمیان ‌فرد و پریما جهانگرد با الگو از معماری سنتی دزفول طراحی و اجرا شده است.

در طول تاریخ ایران مفهوم خانه چیزی بیش از یک سرپناه بوده است. خانه مکانی امن برای زندگی، تفکر و با هم بودن است. همیشه درون گرا بوده و به جغرافیا و فرهنگ خود توجه داشته و پیوسته به دنبال ایجاد فضاهای آرام در کنار طبیعت برای اعضای خانواده بوده است. محل پروژه در بافت متراکم شهری دزفول در انتهای یک کوچه سه متری واقع شده است. از بیرون دید محدودی دارد و از هر طرف توسط ساختمان های مجاور احاطه شده است. مشتری با انگیزه رشد سرمایه گذاری و نیاز به امنیت بیشتر قصد ساخت یک آپارتمان چند طبقه را در این زمین با استفاده از یکی از واحدها به عنوان خانه خود داشت. در طول توسعه این پروژه، هدف ما افزایش آگاهی مشتری از کیفیت های معماری، مانند حریم خصوصی و فضاهای باز خصوصی بود. ما راه‌ حل‌هایی را برای نگرانی‌های امنیتی آن‌ها پیشنهاد کردیم و آنها را متقاعد کردیم که یک خانه تک‌ خانواری در این سایت منحصر به فرد با پتانسیل آن بسازند. در این پروژه به دنبال بیان آموخته های خود از معماری سنتی ایران به شکل معاصر بودیم. نمای بیرونی محدود خانه، در حالی که متواضع و آرام است، به غنای درون اشاره می کند و افراد را، مانند معماری تاریخی ایران، برای دیدارهای ویژه در دنیای درون آماده می کند. در بدو ورود، نور پس از عبور از فضای نیمه باز طراحی شده برای حفظ حریم خصوصی ساکنان، ما را به سمت فضای مرکزی می کشاند. در اینجا، راز درون خود را آشکار می کند، یک حیاط روشن و مدور در قلب خانه که فضاهای داخلی در اطراف آن چیده شده است. سازمان فضایی این خانه از الگوی سنتی حیاط مرکزی رایج در معماری گذشته ایران پیروی می کند. این کهن الگوی ماندگار حیاط را به قلب تپنده خانه تبدیل می کند. حیاط دیگر بخش جداگانه ای از ساختمان نیست، بلکه عنصری ضروری و قدرتمند است که فضای داخلی و خارجی را به هم متصل می کند. فرم دایره ای سقف ها نه تنها منظره ای آرام از آسمان را برای ساکنین فراهم می کند بلکه سایه های منحنی بر روی دیوارهای مستقیم فضاهای داخلی ایجاد می کند که در طول روز دائماً تغییر می کند و گذر زمان را به ساکنان یادآوری می کند.